เป็นไงบ้าง

สบายดีไหมเสี่ยง

ดูอ้วนขึ้นป่ะเนี้ย

แกเราไปเที่ยวกานปะ

คร้าๆๆๆ

อยากลืมมาเลี้ยงนร้าคร้า

ขอสอบเครือข่ายก็ยากเหมือนกานแต่ไม่มั่นใจทั้งหมดหรอกคะ แต่ก้ทามได้บางเหมือนกาน

คิดถึง**

รู้จักอะ
ทามไมวะพี่เค้าไปทามงานที่รพ.มรึงหรอ

เออ

กรูจะรอน๊า

มาวันไหนอ่ะ


บอกกรูด้วยน๊า


อ้ายขี้เหร่

0^0 ก็สนุก


เนี่ยเพิ่งเเข่งกีฬาพยาบาลเส็ด


ฟ้าเเข้งบาสด้วยเเหละ


สนุกดีี


ฝันหว๊านหวานน๋าาาา**

เป็นงัย ซำบายดีบ่ครับ
ทำงานเป็นจังได๋ เป็นตามีเงินเก็บหลายเนาะครับ
อย่าโหมหลาย ห่วงเจ้าของบ้างเด้อ

ไม่งอนกูน

คิดเถิงจากเลย ว่างๆๆก้มาเลี้ยงตระกูลบ้างนร้าคร้า

ฝันดีคร้า

ขี้เหร่เหมือนเดิม


เรยนะมรึง


55+

อ้าววววววว ไม่เเต่งพร้อมกันหรอกเหรอ


เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ



คิดถึงจัง

สบายดีป่าวเนี่ย

ใกล้จะเเต่งยังอ่ะ


บอกด้วยนะ

มีสๆๆๆๆๆนะ

โบว์ เปงไงบ้างว่ะเพื่อน พี่ชายเสียอ่ะ ได้ข่าวว่าช็อก พอดีเพื่อนตั๊ก โทรมาหาว่ะ ถือซะว่าเค้าทำบุญมาแค่นั้น

มีชายหนุ่มไฟแรง ที่มุมานะทำงานอย่างมุ่งมั่น เ ขามีความฝันจะสร้างครอบครัวที่สมบูรณ์กับแฟนสาว เ ธอจะมารอ..ที่หน้าประตูบ้าน..ของเขา หลังจากที่เขาเลิกงาน เขาพบเธอ..ก็ยิ้มแย้ม ..ยินดีต้อนรับ.. สนทนากัน..แล้วเธอก็กลับไป วันนี้เขากลับถึงบ้าน ช้ากว่าปกติมาก
แต่แปลกที่ยังเห็นเธอยืนรอที่หน้าบ้านเขา..เช่นทุกวัน
“โทษทีนะที่รัก วันนี้มีงานด่วน เลยกลับมาช้าไปหน่อย”
เธอยังยิ้มให้เขา “คุณทำงานจนมีรถ มีบ้านอย่างที่ตั้งใจแล้ว
ทำไมยังทำงานหนักอีกล่ะ?”
“ผมอยากมีบ้านที่มีบริเวณมากกว่านี้ มีรถที่ดูโอ่อ่ามากกว่านี้
..เพื่อคุณนะจ๊ะ”
เวลาผ่านไป 1 ปี
หญิงสาวมาหาเขาบ้าง ไม่มาบ้าง แต่เขาไม่มีเวลามาใส่ใจกับเรื่องอย่างนี้
วันหนึ่งเธอเอ่ยถามเขา
“คุณมีเงินมากพอจะซื้อบ้านหลังใหญ่รึยัง?”
“ขอเวลาอีกสักหน่อย ผมอยากซื้อแหวนวงใหม่มาเปลี่ยนให้คุณด้วย”
เขาจุมพิตมือที่สวมแหวนทองวงเล็กเบาๆ
“ฉันบอกหรือว่า ฉันอยากได้แหวนวงใหม่?”
“ผมอยากให้สิ่งที่ดีที่สุดเสมอ...ที่รัก”
3 เดือนแล้ว..ที่เขาไม่เห็นเธอที่หน้าประตูบ้าน
วันนี้เขามีบ้านหลังใหญ่ เขาจึงตัดสินใจลางาน 1 วัน เพื่อไปหาเธอ
เขาขับรถคันหรู ผ่านเส้นทางที่ขรุขระ อย่างยากลำบาก
‘เธอต้องใช้ทางเส้นนี้มาหาเราทุกวันเหรอเนี่ย?’
เขารำพึง
เมื่อมาถึง แม่ของเธอออกมาต้อนรับและมอบกล่องไม้ใบหนึ่งให้เขา
และบอกเส้นทางที่เป็นสถานที่ ที่เธออยู่
ที่ซึ่งเขาจะพบเธอได้
เนินเขาเล็ก ๆ รายล้อมไปด้วยดอกไม้ มีแท่นหินสลักชื่อหญิงสาว
ตั้งอยู่กลางเนิน
น้ำตาของลูกผู้ชายไหลรินออกมา มือสั่นเทาของเขา
เปิดกล่องไม้อย่างช้า ๆ
ข้างในกล่องอัดแน่นไปด้วยกระดาษแผ่นเล็กๆ
เขาเริ่มอ่านข้อความ..ทีละใบ...ทีละใบ...
“วันนี้ ..คุณกลับมาช้า ..ฉันรอ 2 ชั่วโมง..ไม่เป็นไร .ฉันรักคุณ”
“วันนี้ฝนตก ..ฉันยังรอ ..แต่ไม่เจอคุณ..ไม่เป็นไร ..แต่ฉันยังรักคุณ”
“ฉันเริ่มป่วย.. จนไปหาคุณไม่ได้ ..คุณคงไม่ทันได้สังเกต..
ไม่เป็นไร..แต่ฉันยังรักคุณ”
“วันนี้ ..คุณบอกจะเปลี่ยนแหวนวงใหม่..คุณคงลืมว่า..ฉันตอบตกลง..จะแต่งงานกับคุณ
..เพราะแหวนวงนี้แต่ไม่เป็นไร..ฉันยังรักคุณ”
ชาย หนุ่มได้เรียนรู้แล้วว่า.......บางทีสิ่งที่เขาไขว่คว้ามาตลอดชีวิตอาจเทียบ ไม่ได้กับสิ่งเล็กน้อย ที่เขาเคยได้รับจนเป็นเรื่องปกติของทุกวัน
รถคันหรูแล่นไกลออกไป เหลือไว้เพียงกล่องแหวนเพชร
ราคาแพง หน้าหลุมศพที่ดูไม่เหลือค่าอะไร ..สำหรับเขา..อีกต่อไป
“ผม มีบ้านหลังใหญ่..แต่คงกว้างไป สำหรับการที่จะต้องอยู่คนเดียวผมมีรถราคาแพง แต่ไม่รู้จะขับไปรับใครให้มานั่งเคียงคู่ ..เพื่อไปที่ไหน ๆด้วยกันผมมีเวลาอยู่กับงานครึ่งชีวิต แต่ไม่เคยมีเวลาที่จะได้อยู่กับคนที่..ผมรัก ตอนนี้ผมมีเงินมากมาย แต่ไม่อาจซื้อเวลาเพียง1 นาที ที่จะบอกว่า ‘รักเธอ’..ผมมีทุกอย่างเพียบพร้อมตามที่ผมฝัน แต่ขาดส่วนที่สำคัญที่สุด
..ที่อยากให้ย้อนกลับมา..จะได้ไหม?”
ลองก้าวออกจากโต๊ะทำงานก่อนตะวันจะตกดินสักวันสองวันต่อสัปดาห์
หันกลับไปเอาใจใส่คนที่รักเราบ้าง อาจจะไม่ใช่แค่แฟนหรือคนรัก
บางที พ่อ แม่ ปู่ ย่า ตา ยาย ก็เฝ้ารอ
1 นาทีจากเราเหมือนกัน
ณ วันนี้...อย่างน้อยเราก็ยังมีเวลาเหลือมากกว่า
1 นาท?ที่บางคนโหยหา...
อย่าปล่อยให้อะไรๆ มันสายเกินไป...
ชีวิตคน...ถึงมันจะไม่สั้นนัก...แต่มันก็ใช่ว่าจะยาวนานตลอดไป
เงินทองที่มากมายจากการทำงานหักโหม...
บางทีอาจได้คืนกลับมาเพียงแค่โลงราคาแพงจากน้ำพักน้ำแรง
ในครึ่งชีวิตที่ผ่านมา

มึง...ตอนนี้กรูความรู้สึกเหมือนเป็ดน้อยเลย

ไม่ได้เถียงกับพวกมึงมานานและ..ชักเหงาว่ะ

คิดถึงพวกมึงมากเลย..เหงาทีไร..นึกถึงเพื่อนแล้วก็ยิ่งเหงา

ยิ่งดูรูปก็ยิ่งคิดถึงอ่ะ..จิงๆ

ไม่ค่อยได้เจอมันเลยไอ้นุ๊กนะ

เซ็งมากๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

คิดถึง........

1

เปเปงไงทามงานดีป่ะ

มึงไปดัดผมมาอีกหรอ

...............

คิดถึงไม่ได้เถียงกานกับพวกมึง

คิดถึง..................